μιζτράχ (το) [Ουσιαστικό]

1. κοντάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Αργυρούπολης, Σαντάς

   Παραδείγματα:
   1) Ο Γουρζουλάς σο χͮέρ’ν ατ’ πα’ εκράτνεν έναν μιζτράχ’.
   2) Κάρφωνε το μιζτράχιν ατ’ και δεν’ εκεί τον μαύρον.

2. δόρυ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης