τεφσίν (το) [Ουσιαστικό]

1. ταψί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ Τριπόλεως

   Παράδειγμα:
   Επήρεν το τεφσίν με το παπίν και έτρεξεν σ’ οσπίτ’.