τετίκ (το) [Ουσιαστικό]

1. γυναικείο κόσμημα που φορούσαν στις πλεξούδες, ήταν ασημένιο πεταλοειδές και απ’ αυτό κρέμονταν αλυσίδες με φλουριά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

2. απόγνωση μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Απάν' σο τετίκ' στέκω.