τερπιέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. τιμωρία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Ο Θεός για να ευτάει τερπιέτ’ τον άγγελον, έκοψεν τα φτερά τ’.