τερεζή (η) [Ουσιαστικό]

1. ζυγαριά ο αστερισμός του ζυγού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Φέρεν την τερεζήν να ζυγιάζομε τ’ αλεύρα̤.
   2) Τα τερεζία ακόμα ’κ’ εξέβαν.