τεπές (ο) [Ουσιαστικό]

1. ελαιοδοχείο χάλκινο σκεύος μακρουλό με στενό λαιμό όπου φύλαγαν μέλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

   Χρήση από:
   Π. Υψηλάντη

   Παράδειγμα:
   Τη τεπές το μελ’ ετελέθεν.