τεντελαρία (η) [Ουσιαστικό]

1. εκείνη της οποίας τρέμει το σώμα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παράδειγμα:
   Σους κ’ εσύ τεντελαρία ντ’ εγένουσ’νε.