τενπέχ (το) [Ουσιαστικό]

1. προσταγή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ

   Παράδειγμα:
   Όλα̤ τα τενπέχα δι ατά ατός.