τεμπίχ (το) [Ουσιαστικό]

1. σύσταση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εποίκεν τεμπίχ’ σο παιδίν ατ’ να μη μεθεί.