τεκλίφ (το) [Ουσιαστικό]

1. προτροπή, πρόσκληση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εποίκεν ατον τεκλίφ’ να παιρ’ εφτάει τσιγάριν.