σκεπαρογούζ (το) [Ουσιαστικό]

1. Το (χοντρό) μέρος του σκεπαριού με το οποίο καρφώνουμε τα καρφιά. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τ’ αχούλι σ’ κόφτ’ όσον το σ̌κεπαρογούζ’.