γαμψίν (το) [Ουσιαστικό]

1. μαστίγιο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη Kamci

   Παραδείγματα:
   1) Εξέγκεν το γαμψ̌ίν ασό σαπόκ’ν ατ’ κι εκατήβασεν έναν σ’ ωμίν ατ’.
   2) Οι ζανταρμάδες με το γαμψ̌ίν εγαμψ̌ιλάευαν τ’ αρθώπ’ς.
   3) Εγέντον γαμψ̌ίν (έγινε λεπτή, ισχνή όπως μαστίγιο)