γαϊλιά (η) [Ουσιαστικό]

1. ανάγκη, βάσανο, έγνοια, καημός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παραδείγματα:
   1) Εγένουμ’νε με τ’ εμόν την γαϊλιάν και οξουκέσ' ντ’ εγέντονε ’κι ξέρω.
   2) Και μη γυναικίζ’, η γαϊλιά μ’ ’κ’ έν’.