γαβούζ (το) [Ουσιαστικό]

1. κρανίον Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Παραδείγματα:
   1) Τ’ εμά πα τη γαβουζί’ τα μαλλία ερούξαν παρώρας.
   2) Σίτα̤ εκλώσκουτον, εύρεν έναν αρθωπί’ γαβούζ’.