βακούτ (το) [Ουσιαστικό]

1. καιρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   οικονομική κατάσταση και μάλιστα καλή

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη βακούτ

   Παράδειγμα:
   Ντό βακούτ’ έρθεν.