μαντήλ (το) [Ουσιαστικό]

1. μαντήλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Όλα̤ τα μαντηλόπα μου σα δά̤κρα̤ μ’ απέσ’ βάφτω.

   Υποκοριστικό:
   μανδηλόπον