καπιλέ (η) [Ουσιαστικό]

1. γένος, γενεά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Άς σήν καπιλέν’ ατ’ς δεσποτάδες και μετεντζ̌ήδες εξέβανε.