μιαντζής (ο) [Ουσιαστικό]

1. μεσολαβητής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Εσέβεν σην μέσεν μιαντζ̌ης και έφαεν το ξύλον.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   μιαντζ̌ιλούχ (μεσολάβηση)