ματάν (το) [Ουσιαστικό]

1. μεταλλείο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Ατού σ’ Άργουης τα μα̤τά̤να̤ πουδέν ελέπ’ς μανάν;