μεσοστούλαρον (το) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   κολόνα ξύλινη χοντρή κάποτε ολόκληρος κορμός δέντρου που υποβάσταζε το μεσόδοκον

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

2. ο κεντρικός στύλος του σπιτιού που υποβαστάζει την κεντρική δοκό της στέγης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης