μεσοπάρχαρον (το) [Ουσιαστικό]

1. η μέση του παρχαριού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

   Παράδειγμα:
   Αδά σο μεσοπάρχαρον παρχαρεύ’ η Τσ̌οφούλα.

2. το κέντρο του παρχαριού, τόπου θερινής βοσκής των ζώων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης