καπαχάτ (το) [Ουσιαστικό]

1. σφάλμα, φταίξιμο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη καπαχάτ

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Εχώρεσεν σο καπαχάτ’ν ατ’ και εκοκκινίασεν.

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   καπαχατλής, -ήσα, -ήν (ένοχος)