σεμερλεμέ (η) [Ουσιαστικό]

1. Το γείσωμα που εσχηματίζετο με πέτρες και λάσπη γύρω γύρω επάνω στις 4 άκρες του δώματος για να μη αφήνει το νερό της βροχής να τρέχει στην πρόσοψη, παρά μόνο από ένα σημείο της στέγης όπου τοποθετούσαν κρενίν, δηλαδή ξύλινο κρουνό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σταυρί

   Προέλευση:
   Από το τούρκικο σαμαρλαμά.

   Παράδειγμα:
   Τα παγούρια άμον λαμπάδας εκρεμάουσαν ας σα κεραμίδια κι ας σα σεμερλεμέδες.