σέϊ (το) [Ουσιαστικό]

1. πράγμα, ρούχο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Όφις

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Και τα σ̌έϊα παλ’ πλύνω, με την τόλα τ’ ασπρίζω.