σαχά (η) [Ουσιαστικό]

1. Αστείο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κεπέκλησες

   Προέλευση:
   Από το τούρκικο σακά

   Παράδειγμα:
   Ο Νικόλας ολίγον εγάνεψεν τα σαχάδες.