σαρπίν (το) [Ουσιαστικό]

1. σανιδόκτιστος αποθήκη χωρισμένη σε 4 ή 6 σακκονάρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

2. αποθήκη , αμπάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση :
   Από τη μεσαιωνική λέξη σαρπίον - σάρπος