παιδάς (ο) [Ουσιαστικό]

1. έφηβος, νέος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Κρίμαν σον παιδάν, εχάσαμε την πουτσ̌ήν.

2. νέος, παιδί Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. νεαρός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα αρχαία, αιτιατική τον παίδα- παίς