πιστόφ (το) [Ουσιαστικό]

1. πιστόλι μικρό, οπισθογεμές όπλο που κατασκευαζόταν επί τόπου. Μετά την εφεύρεση του ρεβόλβερ το πιστόφ' κατάντησε άχρηστο. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Υποκοριστικό:
   πισ̌τοφόπον

2. πιστόλι Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου