κολτούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. μασχάλη 1) η γωνία που σχηματίζει ο βραχίονας με το στήθος 2) γωνία, μέρος υπήνεμο 3) ζικ-ζακ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη γολτούχ

   Παράδειγμα:
   Έναν ημέραν εγένταν κοστέλια κι επέγ’ναν κολτούκ’ κολτονά. (κολτούκ - κολτονά)

2. μασχάλη Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. μασχάλη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη koltuk