πιργάτς (ο) [Ουσιαστικό]

1. κλέφτης, αλήτης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ξένη λέξη

   Παράδειγμα:
   Για τα κλεψίεις ατ' εκόλτσαν ατον πιργάτ'.