σάλ (το) [Ουσιαστικό]

1. σάλι, φορείο 1) μάλλινο υφαντό του σπιτιού 2) καλύπτρα των ώμων ή μάλλινη (ηλικιωμένων γυναικών) ή μεταξωτή (νυφών). Ερχόνταν από τις Ινδίες και ονομάζοταν, ατσ̌άμ σ̌άλι, περσικό σάλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλεόν Ερμηνείες:
   1) Οσήμερον ύφανα εξ’ σπιθαμάς σ̌αλ’.
   2) Τρίψον το σ̌αλ. (έλεγαν όταν ήθελαν να ερεθίζουν εκείνους που μαλώνουν, Ιδίωμα: Χαλδίας)
   1) Με το σαλ’ έγκαν ατον. (φορείο)
   2) Σαλ’ εποίκαν ατον. (τον μετέφεραν στο φορείο)

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   σ̌αλιδιάζ (λέγεται για εκείνον που χωρίς σοβαρό λόγο πηγαινοέρχεται πολλές φορές)

2. σάλι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. 1) ύφασμα μάλλινο εγχώριας ύφανσης 2) καλύπτρα γυναικεία από ύφασμα μαλλομέταξο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση :
   περσική, από την περσική λέξη chal