σαΐτα (η) [Ουσιαστικό]

1. σαΐτα, τόξο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση:
   ποιητική

   Ιδίωμα:
   Άνω Αμισού.

   Παράδειγμα:
   Πούλησον τη σαΐτα σου κι͜ αγόρασον κριθάριν.