σαγκούλτασιν (το) [Ουσιαστικό]

1. όνομα κάποιας πέτρας. Έτσι ονόμαζαν κάποιον κακό, σκληρό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σαντάς.

   Παράδειγμα:
   Σαγκούλτασ̌ιν να ίνεσαι, πού εσ’ ως ατώρα;