εριστέρα (η) [Ουσιαστικό]

1. φιλονικώ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   εκείνη που ερεθίζει τον άλλον

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ρήμα ἐρίζω

   Παραδείγματα:
   1) Εσέν’ βασανίζω, ναί; Αμώ σε εριστέραν.
   2) Εκείνο τ’ αγουροκόριτσον, εκείνεν την εριστέραν θ’ επαίρ’να;