νταντής (ο) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: νταντής Προφορά: νταντής

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   παρανύφ’σα συγγενής της νύφης που την βαστούσε και τη συνόδευε στα πεθερικά, απ’ όπου έφευγε τη Δευτέρα

   Ιδίωμα:
   Σουρμένων