μέρτς (ο) [Επίθετο]

1. ανοιχτοχέρης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη μά̤ρτς

   Παράδειγμα:
   Να έξερες ντο μέρτικον παιδίν εν’.