μερεμέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. τέχνασμα, μικροεπισκευή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκιή λέξη μα̤ρα̤μά̤τ

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ Κερασούντας (τέχνασμα), Χάλδιας (μικροεπισκευή)

   Παραδείγματα:
   1) Και ντο μερεμέτ’ έεις και θα νικάς ατόν.
   2) Με τα μερεμέτα τ’ οσπιτίων και τη κονακί’ εζήνεν.