γνώσ (η) [Ουσιαστικό]

1. γνώση Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό = γνώσις, σοφία

   Παράδειγμα:
   Η γνώσ’ σα χρόνα̤ ’κ’ έν’, σο κιφάλ’ έν’.