πεϊχοντιά [Επίρρημα]

1. άδικα, μάταια Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη peihonte.

   Παραδείγματα:
   1) Τ’ εσόν το χουσμέτ ακεί έτον, πεϊχοντιά εντώκατο λάχταν.
   2) Νε πουτσ̌η, εσύ πεϊχοντιά ’κ’ εξέβες τον ανέφαρον.