μενσούρ (το) [Ουσιαστικό]

1. περίφημο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τη Τσίτες το κοκκίν έτονε μενσ̌ούρ’.