μενιατίρ (το) [Ουσιαστικό]

1. αξία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Κρίμαν σ’ εσά τα κάματα ’κί ξέρ’ν το μενιατίρι σ’.