στουλάρ (το) [Ουσιαστικό]

1. στύλος, κολώνα ξύλινο κιονόκρανον της ξύλινης κολόνας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σάντας

   Παραδείγματα:
   1) Τον ουρανόν πώς έχτιζαν κι αφκά στουλάρ’ ’κ’ εφήν’ναν.
   2) Η μαντζούρα εγέν’τον άμον στουλάρ’.