μελμεκέτ (το) [Ουσιαστικό]

1. λαός, πλήθος, πολιτεία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Άρ εφάνθεν το μελμεκέτ’ κ’ εγιανάσ̌εψεν το καράβ’ σό γιαλόν.

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη μεμλεκέτ

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ Κερασούντας