πεκέ (η) [Ουσιαστικό]

1. πάγκος σανιδένιος όπου σταυροπόδι κάθονταν οι Τούρκοι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη peke .

   Παράδειγμα:
   Εδίπλωσεν τα ποδάρα̤ τ’ απάν’ σην πεκέν.