λουτούδ (το) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) είδος δένδρου φέροντος καρπούς κερασοειδείς αλλά μικρούς, κίτρινους κατά την ωρίμανση, αμυλώδεις και γλυκύτατους μετά πυρήνος λίαν σκληρού και ευμεγέθους. Παρόμοιο είναι η γρανιτζιά ή μικροκούκκι της δημώδους. Οι ρώγες αυτής λέγονται λωτόμηλα
   2) ποικιλία αγριοτζιτζιφιάς με αμυλώδη, αλευρώδη καρπό (Ιδίωμα: Σταυρί)
   3) Παχͮ υμένον λουτούδ’. (ονόμαζαν κάθε ζώο ή άνθρωπο παχύ, Ιδιωμα: Σαντάς)
   4) Επάχͮ υνεν κι εγέντον λουτούδ’. (ονόμαζαν κάθε ζώο ή άνθρωπο παχύ, Ιδίωμα: Σαντάς)

   Προέλευση:
   εκ του λωτός

   Χρήση από:
   Κούσης

2. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνείες:
   1) δασικό δέντρο με σταχτύ κορμό
   2) τα παχουλά (μεταφορικά)

3. δέντρο με καρπό χρώματος κίτρινου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   προέλευση:

   αρχαίο λωτός