πιδόν (το) [Ουσιαστικό]

1. το σμήνος που προκύπτει από σμηνουργία και συνήθως είναι με λίγο πλήθος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τ’ έναν το γουβίν εδέκεν τρία πιδόνα̤.

   Υποκοριστικό:
   πιδονόπον