πεσλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. πεντάγροσσο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Το πεσ̌λούχ’ ασημένεν έτον.

   Υποκοριστικό:
   πεσ̌λουχόπον