μειζότερος (ο) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ανώτερος κατά την ηλικία, πρό πάντων όμως κατά τη φρόνηση, το αξίωμα

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό επίθετο μέγας
   συγκριτικός βαθμός μείζων, μεγαλύτερος

   Ιδίωμα:
   Κρώμνης

   Παράδειγμα:
   Κάθαν χωρίον έχͮ' τον μειζότερον αθε.

2. πρόκριτος 1. ο προύχοντας της κοινότητας 2. ο μεγαλύτερος στην ηλικία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   συγκριτικός βαθμός του αρχαίου ελληνικού επιθέτου μέγας