πελιά (η) [Ουσιαστικό]

1. μπελιάς, βάσανο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη belia

   Παράδειγμα:
   Γλίτωσό με ας σην πελιάν κι͜ ας σ’ ατού το κακόν.

2. σκοτούρα, βάσανο Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. ενόχληση, σκουτούρα, μπελάς Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   αραβική, από την αραβική λέξη bela