παχτσελίν (το) [Ουσιαστικό]

1. με κήπο Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Τραπεζούντας

   Παράδειγμα:
   Επήγαν εκάτσαν σ’ έναν παχτσ̌ελίν καβέν.